ใจหวลครวญรำพัน
นิตยา บุญสูงเนิน
ความรักยามไกลกัน
ใจรักคอยผูกพันคร่ำครวญ
โศกรัญจวนถึงกันและกัน
ทุกคืนทุกวันหวนให้อาวรณ์
ยามจะกินยามจะนอน
ใจห่วงยังคอยอาวรณ์
ความสุขไกลเกินหวัง
ไกลดุจดังเหมือนกรรมมาบัง
หมดสิ้นความหวัง
ความรักพังพินาศแทบขาดใจ
ทนทุกข์ตรมความขื่นขมหมองไหม้
ร้างไกลมิคืนกลับมาบ้างเลย
ใจหวนครวญรำพัน
คิดถึงความสุขสันต์พร่ำเฉลย
โอ้อกเอ๋ยมิเคยลืมเลือน
รักลืมร้างลามิเคยหันหน้ามาเยือน
นอนสวดมนต์ภาวนา
วอนต่อปวงเทวาจงเมตตาข้าน้อย
ทนสู้ทนทุกวันรอคอย
เปรียบดังนกน้อย
ที่เขานำเจ้าไปใส่กรงทอง
จะขอบินก็ไม่สมดังปอง
ทุกวันล้วนมีแต่เศร้าโศกเอย...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น